غریبانه

تازه هوایی غریب

چاشنیِ حزنِ گریه را چشید

دَمناکِ... مان بمان

خورشید کهنه شد

از سوزِ تشنگی

با من بمان...

بخششِ جنونِ حقیقتم !

تنها توئی...

همچون خرافه

در

نجیبِ چشم من !



۹۵٫۱۲٫۱



/ 0 نظر / 30 بازدید