بُن مضارع

به کوکِ اصلیِ سه تارم فکر میکنم 

در زیرِ بارانی که از سقف چکّه چکّه می کند

خود را...

عادلانه چیده ام!

هر قدر سرنوشت شرارت می کند...

نشانه های حیات مرا لمس می کنند

امّا...

میز

ساعت

گلدان 

غبار گرفته اند

و عکس مریمِ باکره در مقابلم!



زمستان ۹۶

/ 0 نظر / 93 بازدید